Największa sieć księgarń otwiera drzwi dla książką pisanych przez AI — czego żaden algorytm nie potrafi napisać

W zeszłym roku James Daunt powiedział, że Barnes & Noble będzie «stronić» od książek generowanych przez sztuczną inteligencję. W ubiegłym tygodniu, w programie Today stacji NBC, powiedział dokładnie odwrotnie.

Pamiętam, gdy po raz pierwszy trzymałam w rękach egzemplarz Stu lat samotności. Papier miał tę szczególną fakturę książek, które przeszły przez wiele rąk, i wiedziałam—nie wiedząc jak—że ktoś przelewał te słowa własnym potem. García Márquez istniał, kochał, czuł upal Macondo na własnej skórze, zanim je wynalazł. To nie jest sentymentalny argument. To warunek, który sprawia, że czytanie jest w ogóle możliwe.

Daunt ogłosił, że sieć będzie sprzedawać książki generowane przez AI, pod warunkiem że będą wyraźnie oznakowane. «Zdrowy rozsądek i akceptacja», mówi. Ale jedno pytanie pozostaje bez odpowiedzi: kto właściwie domaga się tych książek? Czytelnicy nie szturmują księgarń, żądając najnowszego algorytmicznego bestsellera. Popyt jest budowany przez firmy technologiczne, nie przez czytelników.

Systemy AI uczą się na dziełach pisarzy, którzy nigdy nie wyrazili zgody. Każda książka wygenerowana przez maszynę nosi w sobie, niczym cień, wchłoniętą pracę tysięcy autorów, którzy nie zostali zapytani, nie zostali wynagrodzeni. Elena Ferrante, Clarice Lispector, Isabel Allende—głosy, które nauczyły się pisać, czytając, i które teraz, nie wiedząc o tym, żywią branżę zagrażającą ich zastąpieniu.

To, co niepokoi mnie najbardziej, to nie jakość—niektóre książki AI będą zapewne kompetentne—lecz to, czego uczymy młodszych czytelników o tym, czym jest książka. Książka jest zapisem umysłu zmagającego się z czymś. Zmaganie jest sednem. Nie można go wygenerować. Sięgnij po książkę napisaną przez kogoś, kto nie spał do trzeciej w nocy, zastanawiając się, czy zdanie jest właściwe. Ta osoba czeka na ciebie po drugiej stronie strony.