Korekty, Dwadzieścia Pięć Lat Później: Teraz w Streamingu
W 2001 roku Jonathan Franzen trafił na okładkę magazynu Time z nagłówkiem “Wielki Amerykański Powieściopisarz”. Oprah zadzwoniła. Zawahał się w sposób, który natychmiast zinterpretowano jako odmowę, co być może jest tym samym. Wynikłe zamieszanie mówiło więcej o skomplikowanym stosunku Ameryki do literackich ambicji niż o samej powieści, która według niemal wszystkich krytyków była naprawdę znakomita.
Dwadzieścia pięć lat później Korekty trafiają wreszcie na Netflix. Jeśli potrzebowaliście kolejnego dowodu na to, że cykl literackiego prestiżu w Ameryce ma swoje własne, szczególne rytmy, oto jest.
Miniserial wyreżyseruje Cord Jefferson—którego American Fiction, adaptacja Erasure Percivala Everetta z 2023 roku, przyniosła mu Oscara i ugruntowała jego pozycję jako tego rzadkiego filmowca zdolnego do pracy z satyrycznym materiałem literackim bez pozbawiania go ostrości. Sam Franzen zaadaptuje powieść. Meryl Streep jest potwierdzona w roli głównej, co nadaje całemu przedsięwzięciu rodzaj gwiazdorskiej grawitacji, która sprawia, że ludzie biorą rzeczy poważnie niezależnie od tego, czy czytali książkę.
To nie jest ani pierwsza wyprawa w adaptacje literackie z wyższej półki, ani pierwsze zetknięcie Franzena z ekranizacją. W 2012 roku Noah Baumbach i Scott Rudin opracowali miniserial dla HBO—obsadzono Chrisa Coopera i Dianne Wiest, nakręcono pilota—zanim projekt nie runął pod ciężarem budżetu. Wspomnienie tej porzuconej produkcji nabrało z czasem osobliwej, mitologicznej jakości: wielka amerykańska powieść rodzinna, której nie można było, jak się zdawało, przenieść na żaden ekran.
Zaangażowanie Jeffersona zmienia kalkulację. American Fiction dowiodło, że wie, co zrobić z tekstem, który w gruncie rzeczy opowiada o przepaści między tym, jak Ameryka wyobraża sobie siebie, a tym, jak naprawdę się zachowuje—co jest dokładnie tym, o czym mówią też Korekty. Rodzina Lambert, z jej podupadającym patriarchą i trojgiem dzieci, z których każde goni za inną odmianą amerykańskiego rozczarowania, nie stanowi szczególnie ciepłej perspektywy telewizyjnej. Ale Jefferson pokazał, że potrafi uczynić ten rodzaj mroku zajmującym bez czynienia go wygodnym.
Czy Franzen potrafi zaadaptować własną powieść, to osobna kwestia. Pisarze adaptujący własne dzieła mają tendencję do wpadania w jedną z dwóch kategorii: tych, którzy nie mogą puścić ani jednego słowa, i tych tak ulżonych z ucieczki od powieści, że korygują zbyt wiele. Franzen, który nigdy nie wydawał się obojętny na ochronę własnych zdań, może znaleźć się w wojnie z samym sobą w pokoju scenarzystów.
A jednak: Meryl Streep, Cord Jefferson i powieść z 2001 roku, która zdobyła National Book Award. Netflix złożył elementy razem. Czy wynik będzie przypominał książkę—czy też stanie się, dla pokolenia widzów, którzy jej nie przeczytają, rzeczą, którą jest ta książka—to jedyne interesujące pytanie, jakie pozostało zadać.
