Jane Yolen napisała ponad 400 książek. Na końcu córka czytała jej pierwszą.
Jest pewien szczegół w śmierci Jane Yolen, który jest — na sposób najlepszej fikcji — zupełnie prawdziwy, a zarazem niemal zbyt precyzyjny, by być wiarygodnym. Zmarła 12 czerwca, w wieku 87 lat, gdy córka Heidi czytała jej na głos Owl Moon — tę samą książkę obrazkową, którą Yolen opublikowała w 1987 roku, zilustrowaną przez Johna Schoenherfa, która zdobyła Medal Caldecotta i stała się czymś bliskim powszechnie kochanej książki dziecięcej schyłku XX wieku. Muzyka syna wypełniała pokój. Odeszła spokojnie, powiedziała Heidi, bez bólu ani lęku.
Yolen napisała ponad 400 książek. Powiedz tę liczbę na głos i pozwól jej wybrzmieć. Czterysta. Fantastyka, baśnie ludowe, science fiction, poezja, książki obrazkowe, fikcja o Holokauście, powieści historyczne. Zakres jest albo absurdalny, albo wspaniały — zależnie od tolerancji wobec cudzej produktywności. Ci, którzy czytali ją jako dzieci, skłaniają się ku temu drugiemu.
Jej najsłynniejsze dzieło to The Devil's Arithmetic (1988), w którym znudzona, zasymilowana żydowska dziewczynka z Nowego Jorku przenosi się w czasie do Polski roku 1942. To rodzaj książki, która nie tłumaczy się sama z siebie, która ufa swoim młodym czytelnikom, że potrafią siedzieć z horrorem bez mrugnięcia okiem. Nakręcono z niej film telewizyjny. Słowo «ważna» ją odnalazło bez wysiłku.
Urodzona w Nowym Jorku, wykształcona w Smith College, pracowała jako redaktorka zanim opublikowała pierwszą książkę — Pirates in Petticoats, 1963, o piratach-kobietach. Pierwsza z długiej serii wywrotek przebranych za rozrywkę.
To, co Yolen rozumiała, to że młodzi czytelnicy nie są segmentem rynku. To ludzie, którzy jeszcze nie nauczyli się udawać, że trudne rzeczy nie są trudne. Najlepsza literatura dla dzieci mówi prawdę na właściwej wysokości. To właśnie robiła przez ponad sześć dekad.
Zostawia po sobie córkę czytającą na głos, syna grającego muzykę i ponad czterysta książek. Dla życia mierzonego stronami — to porządny dorobek.
