Anna'nın Talihsiz Hatası

O, Viyana'ya görünmez olmak için gelmişti. Adam ise herkesin gözü önünde saklanıyordu. İkisi de en tehlikeli oyunun kendilerini beklediğini bilmiyordu. Viyana, 1814. Avrupa'nın en güçlü isimlerinin yıllardır görülmemiş bu büyük buluşması, şehri ihtişamın, hırsın, sırların ve özenle takılmış maskelerin parladığı bir sahneye dönüştürmüştür. Anna Bell, bu dünyada kendisine nasıl bakıldığını çok iyi bilir: keskin zekâsı ve ondan da keskin sezgileri olan, karma kökenli bir kadın; her adımda hizmetçi, gölge, odadaki eşyadan farksız biri sanılan biri. Anna bu yanılgıyla savaşmak yerine onu silaha çevirir. Çünkü görünmez olmak, bazen özgür olmak demektir. Avrupa'nın en kudretli erkekleri imparatorlukların kaderini onun işitebileceği kadar yakınında tartışırken, Anna dinler; fısıltıyla kurulan ittifakları, ağızdan kaçan itirafları, kibar toplumun çatlaklarından sızan gerçekleri tek tek zihnine kaydeder. Sonra Lord Ashburton onu fark eder. Diplomatların görmezden geldiği solgun elbiseli figürü değil, onun ardındaki keskin gözlemciyi görür; konuşmaları yakalamak için başını tam zamanında eğen, kendini bir satranç ustası kadar kusursuz bir hesapla konumlandıran kadını. Bu yöntemi tanır, çünkü kendisi de aynısını yapmaktadır: yarışların peşinden koşan, kumarda kaybeden, atlara tutkun bir aristokrat maskesinin ardında jilet gibi bir zekâ saklamaktadır. Gizlenme sanatını ana dili gibi konuşan iki insan, Viyana Kongresi'nin balo salonlarında birbirlerinin çevresinde dolanırken... en tehlikeli sırlar, henüz sakladığınızı bile bilmediklerinizdir. Anna, görünmezliğinden kendisine biçtiği özgürlüğü, onu gerçekten gören tek adam bakışlarını ondan ayırmayı reddettiğinde koruyabilecek mi? Ve Viyana'da cazibenin bile çok daha tehlikeli bir şeyin kılıfı olabileceği bir dünyada, ona güvenmeye cesaret edebilecek mi?